Momenteel doe ik fotograferen, schrijven en publiceren. Een proces van vallen en opstaan met talloze onderbrekingen. Toen ik ongeveer 15 jaar was woonde ik in Hoogeveen en raakte ik ge´nteresseerd in fotografie en kocht mijn eerste camera: RICOH 35 ZF. Op de middelbare school gaf de scheikundeleraar doka les, hoewel ik me hiervoor interesseerde,  nam ik er de tijd niet voor. Ik werd hiertoe ook te weinig gestimuleerd. Geschiedenis studeren was wel een bewuste keuze van mij. Het werd tijd een wat bredere kijk te ontwikkelen. Tijdens mijn geschiedenisstudie in Arnhem en Utrecht combineerde ik reizen graag met fotografie. Het was nog het analoge tijdperk met kleurenfilms en dia's. Tijdens mijn verblijf in Hengelo (O) schafte ik mijn eerste spiegelreflexcamera aan: MTL-5. Een degelijke, mechanische camera. Na het uiteenvallen van de DDR, werd de kwaliteit van de camera beduidend minder. Het vallen van de muur had niet alleen voordelen. Berucht waren in het analoge tijdperk de verwoede discussies in de fotowinkels of de krassen op de film aan de ontwikkelcentrale lagen of aan de fotograaf die mogelijk naar het strand was geweest. Vanaf een jaar of 23 fotografeerde ik vooral  in Arnhem en omgeving. Vooral de Veluwe trok mijn aandacht. Wat betreft reizen verschoof mijn aandacht meer naar internationale vrijwilligersprojecten. Zo bezocht ik ondermeer de voormalige concentratiekampen Dachau en Sachsenhausen en werd ik ondermeer ge´nterviewd door de SŘddeutsche Zeitung in 1994. Ik sloot me rond mijn 35e jaar aan bij de fotokring Arnhem. Binnen deze club was ik ook enige jaren secretaris. Een leerzame periode, hoewel bestuurswerk niet altijd even dankbaar werk is en ik soms twijfelde aan de motieven en opstelling van mede bestuursleden. Gelukkig bleef ik veelal mijn eigen gang gaan. Vooral door lezen, veldwerk en het opdoen van ervaring breidde ik mijn kennis en kunde geleidelijk uit.  Aanvankelijk was ik allround fotograaf en experimenteerde met ondermeer infraroodfilm, 'verkeerde' ontwikkelingen en technieken als solarisatie in de eigen eenvoudige doka. Veel richting was er nog niet. Het was allemaal te veel. Natuurfotografie was nog niet mijn speerpunt. Bescheiden publicaties volgden ondermeer in het blad van SIW (Stichting Internationale Vrijwilligersprojecten) de stadsgids van Arnhem, brochure van Ballast Nedam  en 'Foto'.  Mijn eerste artikelen voor de krant schreef ik voor De Gelderlander. Enkele prijzen in de Nederlandse Foto Trofee, zoals genoemd in De Arnhemmer, waren voor mij ook mooie opstekers. Tijdens de doka werkzaamheden plakte ik mijn kamerramen van mijn bescheiden flat in Arnhem af met plastic en moest na afloop frisse lucht inademen op mijn balkon omdat ik gaandeweg bedwelmd raakte door de chemicaliŰn.
Vanaf 1998 schreef ik mijn eerste kritische artikelen over ondermeer de Melkert banen in het Parool. Ook verschenen de eerste recensies ondermeer over mijn artikel over de Twentse textieloproeren in de Twentsche Courant. Er zouden er veel meer volgen. Vanaf 2000 richtte ik me hoofdzakelijk op natuurfotografie. Een verademing. In 2004 hield ik mijn eerste foto-expositie in bezoekerscentrum Veluwezoom in Rheden. Ook hiervan zouden er meer volgen. Nadat ik een cursus had gevolgd bij Geurt Besselink in Apeldoorn kwam de natuur- en digitale fotografie in de lift. In de natuur vond ik rust en andere takken van fotografie kwamen nog zijdelings ter sprake. Door vooral veldwerk kreeg ik ook ervaring in dierengedrag en dieren benaderen al struinend of vanuit een schuiltent. Groot wild trekt vooral mijn aandacht. En de mooiste vogel in Nederland is de ijsvogel. De digitale fotografie is echt een gemak. Ik ging me verdiepen in Photoshop, webdesign en andere zaken. Wel ben ik altijd blijven hechten aan natuurgetrouwe opnamen en waarheidsvinding. Verder ben ik liever buiten dan achter mijn computer. Ik schreef mijn eerste boek over natuurfotografie, gebaseerd op eigen ervaring. In 2008 volgde mijn eerste boekpresentatie, ditmaal over mijn boek 'Stoom Afblazen", een in linnen gebonden boek in een fraaie cassette, over het buitenleven van de textielfamilie Blijdenstein in Twente. Gelukkig konden mijn ouders hierbij nog aanwezig zijn. Ook nam ik regelmatig deel aan buitenlandse natuurreizen waarbij veel gelegenheid was tot fotograferen. Op het strand bakken en ellenlange rondreizen in bussen is niet mijn ding. De hitte mijdt ik meestal. Ben meer een koeltemens. Ik ben het liefst buiten om veldwerk te doen. Zo heb ik
bij een dassenwerkgroep gezeten. Tevens breng ik veel uren door in het archief om onderzoek te doen als basis voor mijn boeken over documentaire en cultuurhistorische onderwerpen, zoals Anne Frank en oude straatbeelden van Arnhem. Dat bracht weer reizen met zich mee. Zo heb ik alle locaties bezocht waar Anne Frank verbleef. Fotograferen, reizen, cultuur en natuur zijn activiteiten die ik tegenwoordig graag combineer. Het meemaken van de zonsverduistering in de USA in 2017 was een hele belevenis. Tegenwoordig lijdt ik echter nogal aan vliegangst en kom bijgevolg niet zo vaak meer in het buitenland. Troost is dat in Nederland ook goede resultaten zijn te behalen in fotografie. Inmiddels publiceer ik regelmatig artikelen, opiniestukken en boeken zodat ik inmiddels al een aardige bibliotheek heb opgebouwd, ook voor het nageslacht. Mijn opiniestukken betreffen vooral de in mijn ogen misstanden die plaatsvinden op diverse terreinen, zoals het financieel beleid van de gemeente Hoogeveen en de zogenaamde participatiemaatschappij. Sociaal onrecht trekt ik me erg aan. Ik hoop met mijn werkjes tevens een bijdrage te leveren aan het behoud van de natuur en landschap en het resterende culturele erfgoed, waaronder die welke herinnert aan Vincent van Gogh in Amsterdam en Hoogeveen.